بود ز اسرار خلقت بىخبر تا عارف و عامى * بود تا عالَم محشر نهان از كودن و دانا بهار عمر انصار تو ز آسيب خزان ايمن * نهار بخت اغيار تو ، همرنگ شب يلدا رسد تا بوى مهرت بر مشام از گفتهء صابر * بود ذرّات خاكم در هوايت تا هواپيما پانوشتها